Ιούλης

 Ήταν Ιούλης

ο θεός του καλοκαιριού

βασιλιάς αγνάντευε τα πελάγη

και εγώ

μόνο να θαυμάζω μπορούσα

τέτοια δύναμη θεϊκή

που κατάφερε μια τόσο ημέρα θλιβερή 

να δώσει τέτοια ομορφιά στην πλάση

τόση χάρη

τα λουλούδια να ανθίζουνε

να χρυσίζει το πέλαγος

όλα τα πουλιά να τραγουδούν

δύο ερωτευμένοι δίπλα μου

να τον δοξάζουν

και η γυναίκα που έρωτας της πρέπει

μεγαλειώδης

να κλαίει

να έχει γίνει ένας λυγμός

να έχουν πια στερέψει

όλα τα δάκρυα

τέτοια ομορφιά

και τέτοια θλίψη

στο σύμπαν θα βάλουν τέλος.

Όχι όμως

ποτέ

στη θλίψη τη δικιά μου.