Παράδεισος

Αυτός είναι ο παράδεισος

μία ώρα χωρίς σύνορα
μια θύμηση του γέλιου σου
μίας φιγούρας θαμπής
βιαστικής
που χάνεται πίσω από κίτρινες πόρτες

Αυτός είναι ο παράδεισος

ένας χορός για έναν άνθρωπο
που χαμογελά από μέσα του
χαρούμενος γιατί σε βλέπει
κάθε μέρα ξανά
ντυμένη στα μαύρα

Αυτός είναι ο παράδεισος

μέσα στη σκέψη μου
μια θάλασσα χωρίς τέλος
επάνω στέκουνε τα πλοία σα σε γυαλί λες
δίχως βάρος
ένα νερό γαλάζιο
που γίνεται πιο βρώμικο
πιο μαύρο
όσο το κύμα πλησιάζει

Αυτός είναι ο παράδεισος

μια πεταλούδα που σηκώνεται μ' ένα μικρό αεράκι
ένα μικρό παιδί που τρέχει γελώντας μες το δωμάτιο
η στιγμή εκείνη που σε κοίταξα
σαν να μη σ' είχα ξαναδεί
τα δευτερόλεπτα που μου πιασες τα χέρια

Αυτός είναι ο παράδεισός μου

εσύ

Θάλασσα

Ξέρω πως είμαι τρελλός
μα τι να κάνω

Το μόνο που με νοιάζει είναι η θάλασσα
εκείνη εκεί η θάλασσα
που ξεκινάει απ' το λαιμό σου
και συνεχίζει χαμηλά
πάνω στο στήθος σου
κι απλώνεται σαν άνεμος
επάνω στην ψυχή μου

το στόμα σου μικρό
κι οι λέξεις σου
γεμίζουν σαν ποτάμι το δωμάτιο
δεν προλαβαίνω να σβήσω το τσιγάρο μου
δεν προλαβαίνω να σ' ακούσω να χάνεσαι
στους άψυχους διαδρόμους

το μόνο που με νοιάζει είναι η θάλασσα
εκείνη εκεί η θάλασσα
που ξεκινάει απ' τα μαλλιά σου
και δεν τελειώνει πουθενά

ξέρω πως είμαι τρελλός
μα τι να κάνω
μάταια προσπαθώ
να χωρέσω σε λέξεις
το γέλιο σου
την ομορφιά σου
την αρρώστια μου

το μόνο που με νοιάζει είναι η θάλασσα
εκείνη εκεί η θάλασσα
που ξεκινάει από τα μάτια σου

μέσα σ' αυτά τα δάκρυά σου
θέλω να διαλυθώ
να σβήσω

ξέρω πως είμαι τρελλός
αλλιώς δε θα σε αγαπούσα έτσι