Τετάρτη 22 Ιουνίου 2022

Τώρα

 Θέλω να ονειρευτώ

και βλέπω εσένα

να κολυμπάς στις πεταλούδες

να χαϊδεύεις τα ηλιοτρόπια


με ένα παιδικό χαμόγελο

να συντροφεύεις το καλοκαίρι


άγαλμα η μνήμη άσπιλο


θέλω να ερωτευτώ 

και ακούω τη φωνή σου

μέσα από μια γαλανή σπηλιά

καλεί τον ήλιο ν' ανατείλλει

η κόμη σου λυμένη

ξαναρχινά στον ουρανό τη μελωδία


το βήμα μου στα άσπρα βότσαλα πατά


Θέλω να γίνω αγκαλιά 

νιώθω τη θέρμη των χεριών σου

τα δάχτυλά σου μες την άμμο

ανακατεύουν τους αιώνες


βλέμμα ίδιο με του πουλιού ρίχνω στην ώρα


Θέλω εσένα θάλασσα

κύμα δικό σου γίνομαι 

τώρα

Τρίτη 14 Ιουνίου 2022

Ξημερώνει

 Βλέπω τον ήλιο να δύει

μα εγώ εσένα να κοιτάζω θέλω


Βρέχομαι στην όμορφη θάλασσα

τα κύματά τα δικά σου θυμάμαι


Περπατώ στις σκιές

κι ακολουθεί η δροσιά του γέλιου σου


Ακούω μουσική

τη μελωδία της φωνής σου όμως ψάχνω


Το αεράκι πίσω από τον ώμο μου

μακάρι η πνοή σου νάταν


Και όταν τελικά νυχτώνει

στην καρδιά μου εσύ ξημερώνεις


Εσύ που αγαπώ





Τετάρτη 8 Ιουνίου 2022

Σε εμάς

 Σε εμάς καλύτερα ο έρωτας ταιριάζει


Χωρίς εσένα

άδειο το δωμάτιο


έρημος 


Μέσα στις αστραπές και τις βροντές

μόνο εσύ λείπεις


μόνο εσύ που θέλω δική μου


Σε εμάς καλύτερα η βροχή ταιριάζει

και τα τασάκια γεμάτα με νερό ως επάνω


σαλόνια γεμάτα θάλασσα

νερά ατέλειωτα που πνίγουνε το φθόνο

μεσα στα όνειρα 


τα πραγματικά


μόνο εσύ δεν είσαι εδώ

εσύ που μετράς το χρόνο


και κάθε δευτερόλεπτο

χρέος ένα φιλί


μες τη βροχή

στο γύρισμα του ανέμου

το σφύριγμά του

το όνομά σου λέει


Σε εμάς πιο ταιριαστή η καταγίδα είναι


κι ο ήλιος που θα βγει μετά


ουράνιο τόξο

το κάλυμμα της Παναγιάς θα φέξει


μες τη σπηλιά θα τη βρει

του ουρανού το φως


κι ανθίζει πάντα

το χαμογελό Της


Aiyana


Δευτέρα 6 Ιουνίου 2022

Ανάσα

 Η ανάσα του κόσμου είσαι


σε γυρεύω στα πιο ψηλά βουνά

σε βρίσκω στα πιό μικρά λιμάνια

σα το λουλούδι του γιαλού


Άνθος της θάλασσας σπάνιο


κοχύλι που μαρτυρά γλυκειά σιωπή

κι είναι γεμάτο ωκεανούς


στις άκρες εκείνες το φουστάνι που γυρίζει το δικό σου

δυο πουλιά τραγουδούν αντάμα


Με κάθε θρόισμα σου ίσκιος γίνομαι

και ελαφρύ περπάτημα στην άμμο


ξαναθυμάμαι πώς άρχισα να σ' αγαπώ

κάτω από έναν ήλιο ανελέητο


Η ανάσα του κόσμου είσαι


όταν σε κοιτώ 

καθρεφτης της χαράς μου γίνεσαι


όλα τ αστέρια του ουρανού εκείνου

του πρώτου φιλιού

μες την ποδιά σου κρύβεις


και τ' αύριο μόνο δικό μας θάναι