Δευτέρα 21 Φεβρουαρίου 2022

Πώς

 Κάθε ματιά σου

το πέλαγος μοιάζει

κάθε ανάσα σου

περβόλι ανθισμένο


Το άγγιγμά σου

η χρυσόσκονη απο χθες που κατακάθισε

του ήλιου

επάνω σ όλα τα λουλούδια


Πώς να μη σε λέω αγαπημένη


Κάθε μικρό τραγούδι

που κουβαλούν τα κύματα

για σένα είναι γραμμένο

πλασμένο την ώρα του στερνού φωτός


Η κόμη σου απλωμένη

καθρέφτης τ ουρανού

τα χίλια μύρια άστρα κρύβει

που κάθε βράδυ τα ξαναμετρώ


Και ο λαιμός σου

η όμορφη συνέχεια των ώμων σου

η πιο μεγάλη ηδονή

να τον αγγίζω με τα χείλη

και έτσι της καρδιάς σου απαλά

να ζωγραφίζω το περίγραμμα


Πώς να μη σε λέω αγαπημένη


Πώς έρωτα να μη σε φωνάζω

σιωπηλά και μυστικά

πάνω στο ανθηρό το στήθος σου γερμένος

με κάθε φιλί

πιο δυνατά


Έρωτας γίνομαι

για σένα


Κυριακή 20 Φεβρουαρίου 2022

Βωμός

 Σαν την περπατησιά σου θυμάμαι 

τα ελαφρά σου βήματα

να χαλνούνε μόλις

τη βρεμμένη άμμο


και τα μικρά κοχύλια

μες τα χέρια σου

που μάζευες

σαν φώτα αστεριών

να τρεμοπαίζουν


Όταν ο άνεμος

ξανάπλεκε με νέο σχέδιο

τα καστανά μαλλιά σου

και τους βοστρύχους σου 

επαίνευε το κύμα


δε μπορώ τότε παρά να μην

ακούσω τον ήχο εκείνο

που απ' τα χείλη σου

το βράδυ βγαίνει


το στεναγμό


που τον έρωτα θεριεύει

το δικό μου


κι έτσι τον όμορφο λαιμό σου

ξανά ζητώ


βωμό αιθέριο

πάλι να τον κάνω


σε όλα τα φιλιά

που μια νύχτα χωράει

Σάββατο 19 Φεβρουαρίου 2022

Αντίδοτο

 Αφού δεν το μπορώ

τα μάτια σου να δω απόψε

κοιτάζω με τις ώρες 

τη λαμπρή σελήνη


Αφού δε δύναμαι

τα χείλη σου μυστικά να τα φιλώ

στη θάλασσα τραγούδι λέω

για να μ' ακούσεις


Όπως την πλάτη σου

η απόσταση μου κρύβει

αστόχαστα γω τη λευκή ακρογιαλιά 

χαϊδεύω μες τη νύχτα


Και των μαλλιών σου 

το χυτό μετάξι αφού στερούμαι

τα πιο απαλά λουλούδια ακραγγίζω

τους μίσχους τους να γέρνουνε


πα στην καμπύλη των λευκών σου ώμων


Των σμιλευτών γοφών σου 

τα γυρίσματα 

σαν πόθο φέρνουν στο μυαλό

εκείνοι οι λόφοι 

μακριά όταν χαράζει


τα σύννεφα σεντόνια είναι


Στης ανάσας, στου φιλιού σου

τη θαλπωρή

ο πρωινός ο ήλιος

χλωμά να μοιάσει θα τολμήσει


Ένα μονάχα δε μπορώ

αντίδοτο να βρω


στην όμορφη φωνή σου


που και το πιό ωραίο πουλί

που τραγουδά μέσα στη νύχτα

το αηδόνι


τη γλύκα της δε φτάνει


κι έτσι εκεί

μόνη η μνήμη 

ντύνει το γυμνό σκοτάδι 

με τη δική σου μελωδία


των παφλασμών τον ήχο


Έτσι με έρωτα βελούδο

ως τα που χάνεται το βλέμμα

μες το μπλε βάθος

δίχως τέλος


γεννιέται η αγάπη

που σου έχω


λάμψη πάνω στα κύματά σου

γίνεται


σε ξημερώνει


θάλασσα μου





Παρασκευή 18 Φεβρουαρίου 2022

Κύμα

 Κάθε κύμα σου

σε μένα 

σαν τραγούδι έρχεται


του ήλιου σταλαγματιά

πάνω στο κορμί σου

έρωτας αλμυρός


και η ματιά σου

το κρασί της θάλασσας

που δε μεθάει 


μα σταματά το χρόνο


εκεί όπου σε είδα

να στέκεσαι

μέσα στο φως του απογεύματος

εικόνα αξεθώριαστη


εκεί που σε ακούμπησα

πρώτη φορά

και ένιωσα τη μουσική

να αρχινά


Κάθε κύμα σου 

σε μένα

σαν τραγούδι έρχεται


κάθε σου γύρισμα

μια νέα μελωδία

που μες από τα μαλλιά σου

απλώνεται


ως τον ουρανό

που σ αγαπά


εμένα


Πέμπτη 17 Φεβρουαρίου 2022

Ανθόκηπος

 Κάθε πρωινό

τα μάτια σαν ανοίξεις


η λάμψη τους

με τη μισάνοιχτη μοιάζει

του Παραδείσου την πόρτα


και το αλαφροπάτημά σου

σαν από το κρεβάτι 

κάνεις να σηκωθείς


τη μελωδία ξεκινά ξανά εκείνη


που στο ρυθμό της 

γυρνάει της ημέρας μου το αδράχτι


και έρωτα 

κλώθει τριγυριστά

μες στον ανθόκηπο

που στην καρδιά σου φτιάχνω


κει που πλάι στη χαρά 

φυτεύω την αγάπη 

τη δική μας


Τετάρτη 16 Φεβρουαρίου 2022

Restart

 When horizon fades

sea and sky become one.


 Into the dark blue velvet of the night, 

only the distant stars witness our love. 


Our music is the never ending sound of the waves.


The sound of our hearts. 


When horizon fades 


we start the world again 


In flames

In love


Τρίτη 8 Φεβρουαρίου 2022

Βράχια

 Μίλησα για αυτά τα βράχια

σα να ήταν δικά μου

γιατί εμένα

η θάλασσα με γέννησε


Με τα κύματά της 

την καρδιά μου έπλασε

με το γαλάζιο της

έκανε τα φτερά μου


Η αρμύρα η δική της

τα χείλη μου πότισε


Τέτοιο φιλί

μόνο η σελήνη δίνει


Μίλησα στον άνεμο

πάνω σε αυτά τα βράχια

που γίνανε δικά μας


μ' ένα τραγούδι μόνο

να ακούγεται μες τη σιωπή

της ευτυχίας


Οταν απ' τις ανάσες μας

τα κεριά τρεμοπαίζουν

όλες οι στράτες μου

δικές σου ρότες είναι


Κει κάτω ο ορίζοντας

μία γραμμή που σβήνει

φτιάχνει το γαλανό βαθύ


το χρώμα το δικό μας


Τετάρτη 2 Φεβρουαρίου 2022

Τώρα πια

 Τώρα πια κάθε λεπτό

της αγάπης μου

σαν ρυάκι κυλά

στην ψυχή σου


και τη θάλασσα κάνει

τη δική μου


Τώρα πια κάθε σπιθαμή

των φιλιών μου

σαν κύματα σβήνουν

πάνω στο στόμα σου


καθένα τους

φωτιά που καίει

μές την καρδιά μου

πάνω στο κορμί σου


Τώρα σε θέλω τόσο 

που μόνο οι προσευχές

ακούγονται μες τη σιωπή μου


Τώρα κάθε λεπτό

της αγάπης σου

κυλά μες την ψυχή μου


σταγόνα βρόχινη 


κρύσταλλο

φτιαγμένο με έρωτα 


κρέμεται


κάτω από εκείνα τα κλαδιά

που μες τον ήλιο

πλέξαν μεταξύ τους

την αγάπη μας