Πώς

 Κάθε ματιά σου

το πέλαγος μοιάζει

κάθε ανάσα σου

περβόλι ανθισμένο

Το άγγιγμά σου

η χρυσόσκονη απο χθες που κατακάθισε

του ήλιου

επάνω σ όλα τα λουλούδια

Πώς να μη σε λέω αγαπημένη

Κάθε μικρό τραγούδι

που κουβαλούν τα κύματα

για σένα είναι γραμμένο

πλασμένο την ώρα του στερνού φωτός

Η κόμη σου απλωμένη

καθρέφτης τ ουρανού

τα χίλια μύρια άστρα κρύβει

που κάθε βράδυ τα ξαναμετρώ

Και ο λαιμός σου

η όμορφη συνέχεια των ώμων σου

η πιο μεγάλη ηδονή

να τον αγγίζω με τα χείλη

και έτσι της καρδιάς σου απαλά

να ζωγραφίζω το περίγραμμα

Πώς να μη σε λέω αγαπημένη

Πώς έρωτα να μη σε φωνάζω

σιωπηλά και μυστικά

πάνω στο ανθηρό το στήθος σου γερμένος

με κάθε φιλί

πιο δυνατά

Έρωτας γίνομαι

για σένα