Κάθε πρωινό
τα μάτια σαν ανοίξεις
η λάμψη τους
με τη μισάνοιχτη μοιάζει
του Παραδείσου την πόρτα
και το αλαφροπάτημά σου
σαν από το κρεβάτι
κάνεις να σηκωθείς
τη μελωδία ξεκινά ξανά εκείνη
που στο ρυθμό της
γυρνάει της ημέρας μου το αδράχτι
και έρωτα
κλώθει τριγυριστά
μες στον ανθόκηπο
που στην καρδιά σου φτιάχνω
κει που πλάι στη χαρά
φυτεύω την αγάπη
τη δική μας
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου