Kύριο Mέλημα οι Eρωτήσεις

Κυρίες και Κύριοι

Ξεχάσατε το μέλλον,

κύριο μέλημα οι ερωτήσεις

μισώ τα άδεια πτυχία σας

μισώ τις αστείες βεβαιότητές σας

για ανθρώπους

και πράγματα

μισώ την προκατάληψή σας

μιλάτε υπέρ της φτώχειας του σώματος

και προάγετε την ένδεια του  πνεύματος

μισώ τις προκατασκευασμένες ιδέες σας

αλλά μισώ επίσης και τον τρόπο που τις διαδίδετε

μισώ την επιστήμη υπέρ του εμπορίου και του πολέμου

μισώ τον όρο επιχείρηση όταν αναφερόμαστε στην πολιτεία

μισώ τη βάρβαρη μεταχείριση των ανθρώπινων ψυχών

μισώ τα δίκτυα της ψεύτικης πληροφόρησης

μισώ να μιλάω μόνο εγώ  και εσείς μόνο να ακούτε

και αγαπώ

τον ήχο του νερού

αγαπώ την ανάσα των ανθρώπων

αγαπώ να ακούω να γελούν τα παιδιά

αγαπώ τους γυάλινους τοίχους

αγαπώ τη διάνοια των ζώων

αγαπώ να μιλάμε όλοι μαζί για τα άφατα πράγματα

αγαπώ τη βία του λόγου και της λογικής

ας μιλήσουμε

ας αναπνεύσουμε

ας απολαύσουμε τον ήλιο

ξανά

κύριο μέλημα

οι ερωτήσεις

Μισό - μισό

Μισές μισές
περνούσαμε τις μέρες μας
μέσα στον ήλιο και τη ζέστη

περπάταγες στην αυλή
τα πόδια σου ζεστά
το χώμα μαλακό από τους ίσκιους
και η αυλή ανέτειλε γοργά

πρόσωπο με πρόσωπο
βρέθηκα με ένα δέντρο

και τα κλαδιά του
γίναν τα χέρια σου
κι οι ρίζες του
η θάλασσα των μαλλιών σου

και ήρθε σκοτάδι

μισές μισές
περνούσαμε τις νύχτες μας

σου λέω τώρα 
που γυρνάς πλευρό στο κρεβάτι
που χαμογελάς ευτυχισμένη
που ρίχνεις το νερό απαλά στο γυμνό κορμί σου
που κουρασμένη λύνεις τα δεσμά σου

Αν οδηγείς το δρόμο σου με θλίψη
πρόσεχε
έρχονται οι μέρες οι ηλιόλουστες
με τους πικρούς και τους ξερούς καρπούς
το δρόσο κάτω από τα λευκά πουκάμισα

κι αν αντιλέγεις στον αέρα
πρόσεχε
ξέρει καλά τι θα του πεις
και θ' απαντήσει με τραγούδια λυπημένα

κι αν τρέξεις κάτω από 'να υπόστεγο
μες τη βροχή
θυμίσου τις σταγόνες
που κυλούν στο πρόσωπο
όταν σε χάνω
όταν σε ψάχνω
όταν σε βρισκω

κι έρχεται έπειτα ξανά το φως κι η άνοιξη
και ένα παιδί με ανοιχτή αγκαλιά
που όλο σκοντάφτει στο λιβάδι

και όλο σταματά η μουσική
και όλο αρχινά ένα τραγούδι
απ΄τη φωνή σου μες τ' αυτιά μου
 
μισό μισό
δαγκώναμε το ρόδι

δεν το γνωρίζαμε
ότι το'χε δαγκώσει
κι ένα μικρό παιδί, 
ο αδερφός του ύπνου

μες τη βροχή
μισά μισά
τα πρωϊνά μας
κι ο θάνατος ολόκληρος
να τραγουδά
με τη φωνή σου μες τ' αυτιά μου 

Σάββατο

Το Σάββατο του φάνηκε μικρό
ήθελε κι άλλο να ξεκουραστεί
οι μέρες που ερχόταν ήταν δύσκολες
το ήξερε καλά

ήταν ακόμα στην αρχή της δουλειάς το πρόσωπο
ένα περίγραμμα μονάχα
και η Κυριακή που θά ρχονταν
μουντή και πέτρα

η μητέρα κοντά στο θάνατο
ένα παιδί έπινε νερό στη βρύση
τα πόδια του όλο χαλίκια γεμάτα

τα χρώματά του τέλειωναν και στέγνωναν
και οι άγιοι σα να σάλευαν
μες τις εικόνες
σα να ψιθύριζαν ευχή
καποιος ν' ανάψει το καντήλι

μες την κουζίνα ο πατερας σοβαρός
μια θύμησή του είχε απομείνει μόνο
από τις μέρες που είχε έγνοιες πολλές
από αυτές που αναβολή δεν παίρνουν

ήταν ακόμα στην αρχή
όλες αυτές οι εικόνες
και η μουσική
ακίνητη στο πανί και το χαρτί
περίμενε

το Σάββατο του φάνηκε μικρό
δεν έμοιαζε καθόλου
με κείνο της Ανάστασης

Το ταξίδι

Ξεκίνησε πολύ ελπιδοφόρα
ο καιρός ζεστός
το όνομά του μικρό
γραμμένο στα πλάγια του πλοίου
κι οι ώρες του πλατιές
σαν τη θάλασσα

Ξεκίνησε για ένα ταξίδι μικρό
ως τα πέρατα
εκεί που οι άνθρωποι ανάβουν
τα χάρτινα φανάρια
το όνομά του χαραγμένο
πίσω από τη γοργόνα

Άλλαξαν οι άνεμοι
κοντά στον τροπικό
κι έγιναν άγριοι
τα μάτια όλο αίμα
κι οι ώρες του μικρές
και δύσκολες

Έσπασαν τα σκοινιά
τα βρήκαν μαύροι ναυτικοί
την άλλη μέρα
κι ένα σανίδι
που ξέβρασε η θάλασσα
το όνομά του ζωηρό ακόμα έλαμπε
γραμμένο μισό επάνω
σαν ταξίδι μυστικό
μιας άλλης θάλασσας