Ήταν άλλη μια
μέρα
χωρίς νύχτα
όπως το ήθελε η
ψυχή του
αφού μόνο ημέρα
την αντίκρυζε
για λίγα μοναχά λεπτά
του φτάνανε
να πάρει δυο
ανάσες
να συνεχίσει να
την αγαπά
Κι ήταν μια νύχτα
δίχως μέρα
αφού τη νύχτα τη
σκεφτότανε συχνά
για ώρες ατελείωτες
που δεν του έφταναν
παρά μονάχα
συμπληρώναν το
κενό
ως το ξημέρωμα
να συνεχίσει να
αναπνέει
να ονειρεύεται
μια πόρτα μισόκλειστη
και ένα παράθυρο
να μπαίνει
αέρας παγωμένος
ένα τραγούδι πικρό
να ακούγεται ξανά
και ξανά
χωρίς ωραίο τέλος
και τα λεπτά να
σχηματίζουνε το πρόσωπό της
κι οι ώρες να
χαϊδεύουν τα μαλλιά της
και τ' άστρα να
της ρίχνουνε μία βροχή φιλιά
ξανά και ξανά
αέρας παγωμένος
τραγούδι πικρό
το κάθε μικρό
βήμα επάνω στο ρολόι
ήταν μια νύχτα
δίχως μέρα
κάθε ημέρα που
την έβλεπε
ξανά και ξανά
την αγαπούσε
------------------------------------------
Another day
without night
as his soul wished
since only during the day
he saw her
for a few minutes just
enough for him
to take a breath
and keep on loving her
It was a night without day
since at night his thought was upon her
for endless hours
only enough
to fill the void
until sunrise
to keep on breathing
to keep on loving
a door half-closed
and a chilling breeze
through the window
a bitter song
heard over and over again
no nice ending though
the minutes keep drawing her face
the hours caressing her hair
the stars rain kisses on her
over and over again
chilling breeze
a bitter song
every little step of the clock
it was a day
with no night
every day he saw her
again and again
he loved her
