Σε είδα ξανά
μέσα στον άδειο
δρόμο
μια λάμψη σε μια βιτρίνα
σε άκουσα πάλι
δίπλα στις ράγες
του τραίνου στεκόμουν
και η φωνή σου τραγούδι
σε ένιωσα απόψε
σαν απαλή βροχή
κι ο φόβος
κατέβηκε ξανά
να με ρημάξει
μέσα στον άδειο
δρόμο
γεμάτο από πεζούς
χωρίς εσένα
και η φωνή σου
τραγούδι
τα μάτια σου με κοιτάνε κάθε μέρα
μέσα από μια
παλιά φωτογραφία
στενά παράθυρα
δωμάτια δίχως αέρα
πόρτες μικρές που
μόνο κλείνουν
και η φωνή σου
τραγούδι πικρό
σε άκουσα πάλι
αλλά δε φτάνει
τα λεπτά κυλάν και
φεύγουν
σαν απαλή βροχή
θα ξεθωριάσω
να σε κοιτώ
μέσα από μια
παλιά φωτογραφία
μια τόσο μικρή
χάρτινη
αιωνιότητα
--------------------
I saw you again
inside an empty street
a glimpse
through a shop glass
I heard you again
beside the train rails I stood
your voice a song
I felt you tonight
like a soft rain
And the fear
came upon me
to devour me again
I am walking an empty street
full of crowd
without you
your voice a song
you eyes stare at me each day
through an old picture
tiny windows
rooms with no air
small doors that only close
your voice a bitter song
I heard you again
but it's not enough
Minutes pass on
like a soft rain
I will fade out
looking at you
through an old picture
such a tiny
paper
eternity
