Η φωτογραφία - The photo

Σε είδα ξανά

μέσα στον άδειο δρόμο

μια λάμψη σε μια βιτρίνα

σε άκουσα πάλι

δίπλα στις ράγες του τραίνου στεκόμουν

και η φωνή σου τραγούδι

σε ένιωσα απόψε

σαν απαλή βροχή

κι ο φόβος κατέβηκε ξανά

να με ρημάξει

μέσα στον άδειο δρόμο

γεμάτο από πεζούς

χωρίς εσένα

και η φωνή σου τραγούδι

τα μάτια σου με κοιτάνε κάθε μέρα

μέσα από μια παλιά φωτογραφία

στενά παράθυρα

δωμάτια δίχως αέρα

πόρτες μικρές που μόνο κλείνουν

και η φωνή σου τραγούδι πικρό

σε άκουσα πάλι

αλλά δε φτάνει

τα λεπτά κυλάν και φεύγουν

σαν απαλή βροχή

θα ξεθωριάσω

να σε κοιτώ

μέσα από μια παλιά φωτογραφία

μια τόσο μικρή

χάρτινη 

 

αιωνιότητα

--------------------

I saw you again

inside an empty street

a glimpse

through a shop glass

I heard you again

beside the train rails I stood

your voice a song

I felt you tonight

like a soft rain

And the fear

came upon me

to devour me again

I am walking an empty street

full of crowd

without you

your voice a song

you eyes stare at me each day

through an old picture

tiny windows

rooms with no air

small doors that only close

your voice a bitter song

I heard you again

but it's not enough

Minutes pass on

like a soft rain

I will fade out

looking at you

through an old picture

such a tiny

paper

eternity