Μισές μισές
περνούσαμε τις μέρες μας
μέσα στον ήλιο και τη ζέστη
περπάταγες στην αυλή
τα πόδια σου ζεστά
το χώμα μαλακό από τους ίσκιους
και η αυλή ανέτειλε γοργά
πρόσωπο με πρόσωπο
βρέθηκα με ένα δέντρο
και τα κλαδιά του
γίναν τα χέρια σου
κι οι ρίζες του
η θάλασσα των μαλλιών σου
και ήρθε σκοτάδι
μισές μισές
περνούσαμε τις νύχτες μας
σου λέω τώρα
που γυρνάς πλευρό στο κρεβάτι
που χαμογελάς ευτυχισμένη
που ρίχνεις το νερό απαλά στο γυμνό κορμί σου
που κουρασμένη λύνεις τα δεσμά σου
Αν οδηγείς το δρόμο σου με θλίψη
πρόσεχε
έρχονται οι μέρες οι ηλιόλουστες
με τους πικρούς και τους ξερούς καρπούς
το δρόσο κάτω από τα λευκά πουκάμισα
κι αν αντιλέγεις στον αέρα
πρόσεχε
ξέρει καλά τι θα του πεις
και θ' απαντήσει με τραγούδια λυπημένα
κι αν τρέξεις κάτω από 'να υπόστεγο
μες τη βροχή
θυμίσου τις σταγόνες
που κυλούν στο πρόσωπο
όταν σε χάνω
όταν σε ψάχνω
όταν σε βρισκω
κι έρχεται έπειτα ξανά το φως κι η άνοιξη
και ένα παιδί με ανοιχτή αγκαλιά
που όλο σκοντάφτει στο λιβάδι
και όλο σταματά η μουσική
και όλο αρχινά ένα τραγούδι
απ΄τη φωνή σου μες τ' αυτιά μου
μισό μισό
δαγκώναμε το ρόδι
δεν το γνωρίζαμε
ότι το'χε δαγκώσει
κι ένα μικρό παιδί,
ο αδερφός του ύπνου
μες τη βροχή
μισά μισά
τα πρωϊνά μας
κι ο θάνατος ολόκληρος
να τραγουδά
με τη φωνή σου μες τ' αυτιά μου
περνούσαμε τις μέρες μας
μέσα στον ήλιο και τη ζέστη
περπάταγες στην αυλή
τα πόδια σου ζεστά
το χώμα μαλακό από τους ίσκιους
και η αυλή ανέτειλε γοργά
πρόσωπο με πρόσωπο
βρέθηκα με ένα δέντρο
και τα κλαδιά του
γίναν τα χέρια σου
κι οι ρίζες του
η θάλασσα των μαλλιών σου
και ήρθε σκοτάδι
μισές μισές
περνούσαμε τις νύχτες μας
σου λέω τώρα
που γυρνάς πλευρό στο κρεβάτι
που χαμογελάς ευτυχισμένη
που ρίχνεις το νερό απαλά στο γυμνό κορμί σου
που κουρασμένη λύνεις τα δεσμά σου
Αν οδηγείς το δρόμο σου με θλίψη
πρόσεχε
έρχονται οι μέρες οι ηλιόλουστες
με τους πικρούς και τους ξερούς καρπούς
το δρόσο κάτω από τα λευκά πουκάμισα
κι αν αντιλέγεις στον αέρα
πρόσεχε
ξέρει καλά τι θα του πεις
και θ' απαντήσει με τραγούδια λυπημένα
κι αν τρέξεις κάτω από 'να υπόστεγο
μες τη βροχή
θυμίσου τις σταγόνες
που κυλούν στο πρόσωπο
όταν σε χάνω
όταν σε ψάχνω
όταν σε βρισκω
κι έρχεται έπειτα ξανά το φως κι η άνοιξη
και ένα παιδί με ανοιχτή αγκαλιά
που όλο σκοντάφτει στο λιβάδι
και όλο σταματά η μουσική
και όλο αρχινά ένα τραγούδι
απ΄τη φωνή σου μες τ' αυτιά μου
μισό μισό
δαγκώναμε το ρόδι
δεν το γνωρίζαμε
ότι το'χε δαγκώσει
κι ένα μικρό παιδί,
ο αδερφός του ύπνου
μες τη βροχή
μισά μισά
τα πρωϊνά μας
κι ο θάνατος ολόκληρος
να τραγουδά
με τη φωνή σου μες τ' αυτιά μου
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου