Ανατολή

 Θα είναι το βράδυ

λιγοστό,

το δε πρωινό μισοτελειωμένο

σαν νότα κολλημενη για πάντα

ξεχασμένη πάνω στο πιάνο

Θα έχει το μεσημέρι κρύο

μες το κατακαλόκαιρο 

όλες οι πηγές των ποταμών

θα εκβάλουν ξάφνου στο σαλόνι

και τα τραγούδια 

πλεούμενα θα γίνουνε

χίλια μύρια μικρά δυσανάγνωστα

κομματάκια χαρτιού

μισολιωμένα στο θολό νερό.

Θα είναι το απόγευμα κουτσό

ένας στριφνός χαιρετισμός

λυγμοί από γάτες θα ακούγονται

και οι διαβάτες θα τριγυρνούν

παρέα με τις μεγάλες τους σκιες μονάχοι.

Θα έρθει μια νύχτα

που θα κάνει κάθε φως να σβήσει

και όλοι οι άνεμοι

θα εισβάλλουν μες το σπίτι

θα σηκώσουν ψηλά

όλα αυτά που ονοματίζουμε

και κανένας ποτέ δε θα τα ξαναδεί.

Και στο τέλος, 

μετά,

θ' ανατείλλεις 

εσύ.