Κάθε

 Κάθε σύννεφο στον ουρανό

το έχω ζωγραφίσει εγώ

Τις σκιές που σε δροσίζουν

από τα βλέφαρά μου τις δανείστηκα

Κάθε χαραγματιά που βλέπεις

στα τοιχάκια, στα πεζοδρόμια

το χαμόγελό μου θαναι

Κάθε ρωγμή ένα όνειρο

που χτίζω σιγά σιγά

Και κάθε ποτάμι, λίμνη, ωκεανός

την ψυχή μου να γεμίσει

πάλι τη θάλασσα τη δική σου

στα πέρατά της δεν τη φτάνει

Κάθε αεράκι που θα σε δροσίσει

θαναι η ανάσα μου

και όλα τα φιλιά μου θα τα χω

φυλαγμένα σ' ένα στεφάνι από ρόδα

Πάντα βλέπω κομμάτια του κόσμου

στις γραμμές τις τυχαίες σε βρίσκω

κι απο κει ξεκινώ να βαδίζω

στο δρομάκι αυτό ξανά 

που πάντα στο παράθυρό σου με φέρνει

Και όταν πολύ αποκάμω

στη βροχερή σου λίμνη

σκύβω να ξεδιψάσω

και αντικρύζω τον έρωτα

και νιώθω την αγάπη 

τη βροχή σου 

μέσα μου