Όνειρο

 Όνειρο είσαι

αληθινό

που το φεγγάρι

και τον ήλιο κρυβει

από τα μάτια μου

Η περπατησιά σου

σκαβει στο χρόνο πληγές

και κάθε άνθος μαραμένο

στο διάβα σου ανασταίνεις

Όταν τα μαλλιά σου λούζεις

άγγελοι μαζεύουν το νερο 

που από τις ακροκορφές τους στάζει 

για να ξεδιψάσω εγώ ο ταπεινός

από το μέγα μεσημέρι

της λάμψης της δικής σου

Τα μάτια σου δύο φεγγάρια

που σαν ενώνονται 

κάθε πρωί

ένα αστέρι γεννιέται ακόμα

και ένας άγιος 

το φωτοστέφανό σου φορά στην κεφαλή

Στα δυό σου χέρια

κρυβεις κύματα μυστικά

και αιθέριο το άγγιγμά σου

τους εραστές εξαγνίζει

και τους τρελούς θεραπεύει

ο παράδεισος στα δάκτυλά σου στέκει

Τα χείλη σου σαν μισανοίξουν

κάθε μουσική σταματά

στα περιβόλια οι καρποί φουσκώνουν

και κάποιο μικρό παιδί κάπου

χαμογελά

Όνειρο είσαι

αληθινό

και όταν επιτέλους

σκύβεις και με φιλάς

την ώρα εκείνη την αγία

κάτω από των χειλιών σου το βάπτισμα

Όνειρο γίνομαι

κι εγώ

ψυχή μου αιώνια

Όνειρο αληθινό