Η σιωπή

 Έφευγες και ερχόσουν πάλι.

Τα κλειδιά πάνω στον τραπέζι.

Το σακάκι σε μια καρέκλα στοιβαγμένο.

Το τασάκι άδειαζε για να το ξαναγεμίσεις.

Άνοιγα το παράθυρο

κι έπιανα τα χέρια σου

και ήξερα ότι

με αγαπούσες

με αγαπούσες

με αγαπουσες

τα πουλιά είχαν την όμορφη φωνή σου

Πότιζα ένα λουλούδι

και ήξερα ότι

με αγαπούσες

με αγαπούσες

με αγαπούσες

Έφυγες όμως 

και ξανά

μια μέρα δε γυρνούσες.

Και περίμενα 

τη φωνή σου

το φιλί σου

την άγια την αναπνοή σου

Ως που κατάλαβα

άνοιξα το παράθυρο

και πλημμύρισε το σπίτι

με σιωπή.

Έφυγες και πήρες ένα κομμάτι

του ουρανού μαζί.

Άρχισε μια συνεχής βροχή

που δεν τελειώνει.

Μόνο σιωπή

σιωπή

σιωπή

και η αγάπη μου

και η αγάπη μου

και η αγάπη μου

που δεν τελειώνει.