Νανούρισμα

 Ξέχνα για λίγο την αυγή

άστη να ξεμακραίνει

σε άλλους δρόμους

και τα όμορφά σου μαλλιά

το φέγγος της να σβήνει άσε

να το κάνει σκοτάδι αργά αργά

Κοίτα τ αστέρια εκεί ψηλά

για σένα λάμπουν 

οι σκέψεις μου 

κάθε τους ένα σε θωρεί 

ταξίδια σε προσμένουνε 

πολλά ακόμη

Μέσα στην όμορφη νυχτιά

γίνομαι εγώ λεπτός αιθέρας 

απ το παράθυρο θα μπω

γλυκά να φέρνω τον ύπνο

αργά τη σιγαλιά να μαστορεύω

τα βλεφαρά σου να πλανεύω

Πα στο κορμί σου

φυσώ τον ανεμο τον δρόσο

άστεγους, ετερόχρονους 

κάνω τους εφιάλτες

τους ξεμακραίνω

Τον πόθο φτιαχνω για το γλυκασμό

για τα ωραία μονοπάτια

Όλα αυτα τα στενά

τις στράτες που θα δεις

που θα περπατήσεις

που θ αγαπήσεις τόσο

γιατί σε όλα

το φιλί θα σου δώσω

τον έρωτα

θα φέρνω τη νύχτα

και θα ξημερώνει

αγάπη