Ας

 Ας με κλείσουν

μεσα σε τέσσερα τείχη

ουτε το φεγγαρι να βλέπω

ούτε να θωρω τον ήλιο

δε με ενοχλει

Ας με βασανίζουν

μερα νυχτα

τα σωθικα μου να διαλυουν

τη συνείδηση μου να κανουνε κομματια

δε με νοιαζει

Ας με έχουν δεμένο

στο κατάρτι το μεσιανο

σαν άλλο Οδυσσεα

αλλα τα ματια ανοιχτά

και στα αυτιά μου οι σειρήνες

δε με πειραζει

Ας με μαστιγωνουν ανεμοι φριχτοι

ας με διψανε οι μεγάλες ερημοι

Ας με καθηλωνουν 

τα βαρη ολου του κοσμου

Ας με αφηνουν νηστικό

Ας μη μου δινουνε νερο να πιω

Δε με τυρρανά

Ας μου τρωνε τη σαρκα

Λιγο λιγο

Ας με τραβανε με πονους φρικτους

Ας μου τελειωσουν το χρονο

Ας ξεριζωσουν ολα τα περιβολια απο την ψυχη μου

Ας τσαλαπατήσουν οτι λουλουδι φυτεψα

Ουτε καν με ενδιαφερει

Εσυ θα με θεραπευεις

Εσυ θα με χορταινεις

Εσυ θα με ξεδιψας

Εσυ θα με αποσπας

Εσυ θα με φυλασσεις

Σε εσενα πιστευω

Εσενα προσδοκω

Εσενα θελω

Εσενα αγαπώ