Δε μπορώ τη σιωπή να τρέφω
να μη σου λέω σ' αγαπώ
να μη σου λέω πως τα μάτια σου
είναι πιο όμορφα κι απ' το σκοτάδι
Δε μπορώ να μη σου πω οτι
μες τη βροχή βλέπω
θαμπή την καρδιά σου
κι ότι ο ουρανός θα φέρει σύννεφα
κι άλλα
από αυτά που σ' αρέσουν
Δε μπορώ όλα αυτά να μη στα πω
γιατί σ' έχω δει μικρή
σε αλάνες να παίζεις
να τρέχεις στα στενά τα δρομάκια
όλο άγχος
και να γεμίζεις στενοχώρια
για πράγματα απλά
που ένα φιλί τα διορθώνει
το δικό μου
Δε μπορώ να μη σου πω
ότι σε λατρεύω αληθινά
γιατί σε βλέπω κάθε ημέρα
να πασχίζεις με μικρές ανάσες
να κρύψεις τον ήλιο
και να θλίβεσαι για πράγματα δόλια
που καταρρέουν σαν τα χαρτιά
με μια αγκαλιά
η δική μου
Δε μπορώ να κρύψω τον έρωτά μου
δε χωρά πιά πουθενά
μόνο μες την καρδιά σου
όπου γροικώ την αγάπη
τη δική σου
σαν το δροσερό νερό απ' το λαγήνι
με ξεδιψάς
σαν τον ουρανό με τη βροχή μου
την πηγή σου γεμίζω
δε μπορώ να μη σου πω
ότι τα βήματά σου μετρώ κάθε μέρα
και κάθε νύχτα τις ανάσες σου
δε μπορώ
γιατί απλά σ' αγαπώ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου