Ανέλιξη

 Ο κόσμος είναι

μια συσκευή ανελίξεως

θυμητική

Πολλές γυναίκες είδα

καθώς καθόμουν εκεί

μια όμορφη ξανθιά

και δύο άλλες ηλικιωμενες

με μπαστούνια

και νέες πολλές και πρόσχαρες

Τριγύρω άνθρωποι ημιμαθείς

κι απελπισμένοι σαν εμένα

όλες οι εκκλησίες όμως

χαμογελούν

σαν η βροχή τις στέγες τους 

αγγίζει

κάθε φανάρι αυτοκινήτου

μια σβησμένη ψυχή το μεσημέρι

κι ο δαίμονας τη νύχτα είναι

Πολλές γυναίκες είδα

μα δεν ήσουν εκεί

να φέρεις τη βροχή της μουσικής

πάνω στις στέγες 

και όλες τις πόρτες

με ορμή ν' ανοίξεις

Ο κόσμος είναι

μια συσκευή ανελίξεως

θυμητική

κι εσύ

η μνήμη τούτη είσαι

και το αύριο