Παιδί

 Ένα παιδί απέναντι

με κοιτούσε επίμονα πολύ

και κατάλαβα

η ψυχή σου ήταν

που κατέβηκε από εκεί

που πηγάζουν τα πιο κρύα δάκρυα 

να μου πει ένα τραγούδι

που τον κόσμο γυρνά

ξανά και ξανά

και όλες τις ξαστεριές του χειμώνα

χτίζει

και όλα τα φεγγάρια του καλοκαιριού

γεμίζει

να μου εξηγήσει πώς φτιάχτηκε

αυτός ο κόσμος

και πώς είναι δυνατόν

τόση ομορφιά 

να κλείνουν

τα μάτια τα δικά σου

και πόσα τραγούδια ακόμα

η ψυχή μου μπορεί να τραγουδήσει

για τη δική σου την ψυχή

και το άλικο στόμα σου

που το φιλώ με κάθε ανάσα

για να μπορεί

να ξημερώσει ξανά