Πλάση

 Ένα φιλί θέλησε να σου δώσει

ο ήλιος ο πρωινός

μα εσύ ήθελες το φιλί μου

Ένα χάδι ο άνεμος στα μαλλιά σου

πέρασε

μα εσύ ήθελες το χάδι το δικό μου

Το φεγγάρι όλο το βράδυ σε αγνάντευε

μα εσύ τα μάτια μου ήθελες να σε κοιτούν

Κι έγινα εγώ αυτός ο ήλιος

και σπάρθηκα σαν τον άνεμο

μες τη νυχτιά και το κρύο, φεγγάρι ήμουν

για σένα ψυχή μου

για σένα

γιατί το φιλί σου θέλω

και το χάδι σου ζητώ

τα μάτια σου να λάμπουν μες τα δικά μου

Ο κόσμος όλος και η πλάση

γίνηκε το χαμόγελό σου

κι η νύχτα τέλειωσε

η μέρα κίνησε για να μας βρει

σαν ευτυχία σπαρμένη στο χώμα