Ο ήλιος κρύφτηκε
πίσω από ένα βουνό
Η τελευταία ακτίνα του
μας είπε το μυστικό
πώς να είμαστε ευτυχισμένοι
Και ενώθηκαν ο ουρανός
με τη θάλασσα
χωρίς ορίζοντα να τους χωρίζει πια
Ένα παιδί πάνω στο ποδήλατο
καθώς ερχότανε το σούρουπο
άρχισε με το δικό σου χαμόγελο
να τραγουδά
Κι αγάπησα το παιδί αυτό
που ήξερε όλα τα τραγούδια μου
ακούγονταν η μελωδία της φωνής σου
κάτω από τ' ανθισμένα μπαλκόνια
καθώς έτρεχαν οι ρόδες
κι οι δικές μου οι λέξεις
τις παλιές τις πόρτες στόλισαν
όπου αμέτρητοι εραστές
δώσανε φιλιά
κανένα όμως σαν το δικό σου
κανένα όμως σαν το δικό μου
Ένα σύννεφο γεμάτο αναστεναγμούς
άρχισε δυνατά να ρίχνει τη βροχή
στο πρόσωπό σου
στο πρόσωπό μου
Και ενώθηκαν ο ουρανός
με τη θάλασσα
χωρίς ορίζοντα να τους χωρίζει πια
Κι είμασταν μόνο
εσύ και εγώ
μια βροχή ατέρμονη
που μύριζε φύλλα κίτρινα
και ευτυχία
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου