Στρέφομαι

 Στρέφω το βλέμμα 

και βλέπω

πολύχρωμες τέντες

και παιδιά να παιζουν χαρούμενα

να τρέχουν σε διαδρόμους 

μιας εποχής αλλοτινής

ανθρώπους με χαμόγελο

να μαζεύουν κάθε πεσμένο λουλούδι

Γυρνώ κι αντικρύζω 

ποτάμια 

από βουνά ψηλά να κατηφορίζουν

κι όλους τους ήλιους 

όλα τα ξημερωματα μαζί

τις νύχτες τις απαλές 

σα το βελούδο τις οσμίζομαι

Όταν το σπασμένο ρολόι

βρίσκω δίπλα στην πόρτα τη μισογκρεμισμένη

θυμάμαι όλα τα λόγια που θα μου πεις

και όλα τα ηλιοτρόπια που μαζί

θα χαϊδέψουμε κάτω από έναν ήλιο

όμορφο, διστακτικό

που μόνο ζεσταίνει

που μόνο αγαπά

και δε ζητά άλλο

από την ευωδιά

των μαλλιών σου

Στρέφω τη ματιά μου

και παντού εσένα βλέπω

και ήλιος γίνομαι 

με ένα φως τρυφερό

μέσα στο δικό σου βλέμμα

στρέφομαι