Πρόσωπο

 Αν τραβούσα όλες τις γραμμές

ανάμεσα στα αστέρια 

θα εφτιαχνα το πρόσωπο

ενός μικρού κοριτσιού

που παίζει μουσική με τον αυλό

τον ουρανό κοιτα συχνά

τις σκέψεις της μοιραζεται

με τη θάλασσα

φοράει παπούτσια με στιχάκια

στη φόδρα

έχει για δάκρυ το χαμόγελο

φοράει μικρά καπέλα χρωματιστά

να ξεγελάει τον άνεμο

και όταν περνά αυτό το λεπτό

και το επόμενο

και τ' άλλο

η αγάπη μου είναι

όταν τη θωρώ

ξημερώνει

κι ας είναι νύχτα

κι ας είναι ακόμα σκοτάδι

γιατί το πρόσωπό της

από αστέρια είναι φτιαγμένο