Καρδιά

 Αυτό τ' ολόγιομο φεγγάρι

θα το κατεβάσω

να το βάλω στην τσέπη μου

να κάνω τη νύχτα άπλετο σκοτάδι

σαν των μαλλιών σου το σκότος

που μέσα του κοιμάμαι

και ξαποσταίνω

Να ονειρευτώ μια αυγή

που δε θα χω μιλιά

γιατί θα μου την έχει πάρει

η ομορφιά η δική σου

που δε θα έχω καρδιά

γιατί θα την έχω στον ουρανό δοσμένη

να βάψει τον ήλιο κόκκινο

τα μάγουλά σου να ζωηρέψει

αυτό το πρωί που έρχεται

και όλα τ' άλλα πρωινά 

που θα σβήνεις το φως

με το φως των ματιών σου