Δε χρειάστηκε τίποτα
από τους θεούς να κλέψω
ούτε τα στολίδια τ' ουρανού
μήτε τις χρυσοφόρες ακτίνες
Μέσα στο όμορφο σκοτάδι
μόνο ξεσκέπασα το κορμί σου
και η λευκότητά του
έγινε το πρώτο φως
Έφερε την ημέρα ξανά
οι ώμοι σου σκιρτήσανε
διώξανε των σεντονιών τα υπολλείματα
και το ποτάμι των μαλλιών σου φάνηκε
να χύνεται μπροστά μου
Μαζί με την ανάσα
το χαμόγελο ξέφυγε
από τα χείλη σου
σαν σε αγκάλιασα
τότε άρχισα να σε αγαπώ
κι έγινα γέλιο παιδικό μαζί σου
και τραγούδι
τόξο ουράνιο
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου