Στην άκρη

 Το σκοτάδι γίνεται ζεστά φιλιά

τα χέρια μου ψηλαφούν

το λευκό σου λαιμό

και στεναγμοί που σβήνουν 

τα χάδια γίνονται

Παλεύουμε μέσα στον έρωτα

χανόμαστε μέσα στ αγγίγματα

μα εκεί σε βρίσκω

που αρχίζει η αγάπη

Την πλάτη σου ποθώ

στα μακριά μαλλιά σου

την αρμύρα μυρίζω

από χίλιες νύχτες στο ακρογιάλι

στη θάλασσα σου αυτή

νέα κύματα βλέπω

Το σκοτάδι μας μιλά

τα όνειρα πραγματικά 

Παλεύουμε στην άκρη της αγκαλιάς

τα χέρια μας αφημένα

άνθη πορτοκαλιάς μες το συρτάρι

Οι φωνές μας τραγουδούν

σαν το νερό που σκάει στα βράχια

και τα σώματά μοσχοβολάν κανέλλα

ξάφνου τότε

ξανά καλοκαίρι με βροχή

μες το δωμάτιο μυρίζει

εκεί που αρχίζει η αγάπη

μονάχα εκεί

στην άκρη των χειλιών σου

στο δικό μας ακρογιάλι

σε βρίσκω