Όταν έρχεσαι
μέσα από κάθε ονειρο
που δεν έχω ακόμα δει
δεν είσαι σκιά ποτέ
μονάχα φως
και λαμπύρισμα του αιγιαλού
αύρα πάνω από σπάνια λουλούδια
που φυτρώνουνε στην άμμο
σε κάθε πείσμα
σαν σκίρτημα είσαι
μιάς ηλιαχτίδας καλοκαιρινής
που λάμπει μες το χειμώνα
σαν ξημέρωμα λαμπερό
μέσα στην πιό βαθιά νύχτα
σαν άνεμος είσαι
του φθινοπώρου
που όλα τα φύλλα ρίχνει
και τα κάνει λέξεις μες το μπουκάλι
που στη θάλασσα ταξιδεύει
άχρονα
σαν ηλιοβασίλεμα
που με ανατολή μοιάζει
και με βήμα πάνω στην άμμο
που χαραγμένο μένει
γιατί εκεί
πάτησε η αγάπη
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου