Το χαμόγελό σου
χωρίζει τη νύχτα από τη μέρα
και των μαλλιών σου τους βόστρυχους
έχω εγώ για μαξιλάρι
Σε παρακαλώ
μην αφήνεις αυτές τις αχτιδες
του πρωινού φωτός
την ευτυχία μου αυτή να κλέψουν
Άσε με λίγο ακόμα
στη σκοτεινιά του κόρφου σου
το στήθος σου να φιλώ
φτιάχνοντας έρωτα με τα χείλη
Και θα μαι εγώ
που θα σου φέρω την αυγή
και μέσα στην καρδιά σου
τη νέα ημέρα θα ξημερώσω
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου