Ποτάμι

 Και αυτό το ποτάμι

που βλέπεις μπροστά σου

γεμάτο είναι με όλα τα άσματα

που κανένας άγγελος δεν τόλμησε

ποτέ να τραγουδήσει

Κι η ορμή του είναι

η φωνή η δική σου

η δύναμή του

η ανάσα σου είναι

το σθένος του

τα χείλη σου είναι

Απλώνεται σαν τα μαλλιά σου

κι αγγίζει τα χέρια σου

αγγίζει τη θάλασσα που έχεις γίνει

την πανώρια

Σα μέλι χύνεται στα πόδια σου

να προυπαντήσει τη χαρά κάθε λεπτού

που θαρθει

Αυτό το ποτάμι που ακούς

εγώ είμαι 

και κατεβαίνω σε σένα

με χίλιους διαφορετικούς ήχους

που κρύβονται μέσα στα λουλούδια

τ' αδέρφια τα δικά σου

με όλους τους τρόπους που ξεκινά

μια νύχτα να γίνεται υπέροχη

μια ημέρα να φαντάζει θαυμαστή

ένα δείλι να είναι έρωτας

και χύνομαι μέσα σου

θάλασσά μου

γιατί μόνο εκεί

να καταλήγω ξέρω 

στην αγκαλιά τη δική σου

που χτίζει τον ουρανό

το δικό μας