Αν από κάθε αυγή
έπαιρνα λίγο κόκκινο
και το πορτοκαλί της
Αν από τον ουρανό
έκλεβα το γαλάζιο
και από τα σύννεφα εκείνα
το κίτρινο το απαλό
όταν ξημερώνει
κι όταν βραδιάζει
που φανερώνεται
το μαύρο του διαστήματος
αν ήταν στο χέρι μου
και το μωβ των αγριολούλουδων
που αγαπάς τόσο
Πάλι εγώ θα σε ζωγράφιζα
ξανά και ξανά
γιατί ποτέ δε μου φτάνει το χρώμα
το μελί των ματιών σου να κάνω
το άλικο από τα χείλη σου
το γαλανό των φλεβών σου
Ποτέ δε μου φτάνει να σε κοιτώ
πάλι εγώ θα σε ζωγράφιζα
σαν τραγούδι να σε βλέπω
σαν εικόνα να σε ακούω
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου