Έρημος

 Η χθεσινή μέρα

έκρυβε τη βροχή

σε έναν ουρανό

διστακτικό

Τα περιστέρια έπιναν

το βρώμικο νερό

απ' το οδόστρωμα

με πατερίτσες ένας νέος

σκεφτόταν την αγάπη

Η μουσική ακουγόταν

μα κανείς δεν άκουγε

ένα παιδί μονάχο

χόρευε χαρούμενο

κι ήσουν εσύ

Ενιωθα τα σύννεφα

δικά μου σαν παλέτα 

τη ζωγραφιά των ματιών σου 

ν' αρχίσω ξανά

Ήταν αντίλαλος 

κάθε λεπτό της προσμονής μου

ροκάνιζε όλα τα δέντρα στην αυλή

κι ας παρακαλούσαν 

να μην τα ρίξει

Έρημο θα κάνω το τοπίο

Μία ωραία συλλογή από ευθείες

κι αχανείς ορίζοντες

Τίποτα πια δε θέλω

να σε κρύβει

απ' τη ματιά μου