Έβρεχε

 Έβρεχε δυνατά

και οι νεοι από απέναντι

φωναζαν σ' αγαπώ με όλη τη φωνή 

που είχαν

κι αυτό αλήθεια έγινε

και ο άνεμος χαμογελούσε

και φούσκωνε τα μάγουλά του

να καθαρισει όλο το χθες

στη θάλασσα οι βάρκες χόρευαν

Συνάντησα τυχαία μες το δάσος

τον προφήτη

κι αφού με κοιταξε καλά

με προσπερασε και πήγε

άλλο δεντρο να φροντίσει

Κι αυτό αλήθεια είναι

Τι να μου πει δεν ήξερε

αφού στα μάτια τον κοίταξα

και είχαμε την ίδια ηλικία

και άρχισα να τραγουδώ ξανά

Οι δρόμοι μετά μ' αγκάλιασαν

άνοιξα το βήμα μου μες τα πεσμένα φύλλα

και όλα τα πουλιά μές το κεφάλι μου

μπήκαν

και κατάλαβα ότι σε αγαπώ

σαν τη δροσοσταλίδα το φύλλο

κι όπως ο ουρανός τη θάλασσα

κι αλήθεια είναι