Πρέπει

 Κάθε νύχτα να είναι

στο βαθύ μπλέ ντυμένη

και η ψυχή το φεγγάρι να πίνει

μέχρι τέλους πρέπει

Όλα τα μικρά σφυρίγματα

μια σημαία παρδαλή να γίνονται

και τα πλακόστρωτα 

να ηχούν από τη χαρά

Η τελευταία των ημερών

ποτέ να μην έρθει πρέπει

και τα μικρά παιδιά

να ζωγραφίζουν όλο το σπίτι

με χαμόγελα

Στα δέντρα να κρεμάμε τα λεπτά

σαν στολίδια

και στις αυλές να ακούγεται

η μελωδία η γλυκιά του φλάουτου

σαν ευωδία να σκορπάει

Πρέπει κι οι άνδρες να γυρνούν αργά

μες τα σοκάκια με το βλέμμα γυρισμένο

στο χθεσινό που είδαν όνειρο

και οι γυναίκες πρέπει

το όνειρο αυτό να είναι

Και όλα τα ρόδα να μαραίνονται

και να ξανανθίζουν

ένα κάθε ημέρα

τα λουριά που αιχμαλώτους δένουν

κορδέλες να γενούν πολύχρωμες πρέπει 

Έτσι πρέπει στον έρωτα

Έτσι η αγάπη

προστάζει