Μάτια

 Σε είδα μέσα στη νύχτα

ένα ένα κατέβαινες τα σκαλοπάτια

και με τη φωνή σου

θώπευες τον αέρα της νύχτας

τον γλύκανες πιότερο

Το μαύρο σου φόρεμα

παρέσυρε τα λουλούδια

κι αυτά ευτυχισμένα 

τους αστραγάλους σου 

και τα υπέροχα σφυρά 

κοσμήσανε γιρλάντες

Τα χέρια σου δανείσανε στην Αφροδίτη

Και το λαιμό σου στη Διδώ

Στην Αμφιτρίτη έδωσαν τα μαλλιά σου

Και μια βασίλισσα στην Αίγυπτο το στήθος σου είχε

Τα μάτια σου όμως καμμιά τους δεν τα είχε, ούτε άλλη θα τα χει ποτέ

Να ξαποστάσω θέλω μεσα τους

Τον ήλιο μου που κάθε πρωινό το κορμί σου θα φωτίζει

Να τον κρύψω θέλω μες το σκοτάδι τους

Σε αυτή την καταχνιά του έρωτα

Τη βροχή που δε σταματά ποτέ

Με την άγρια λάμψη του κεραυνού

εκεί στην άκρη της φωτιάς

μια γαλάζια φλόγα είμαι

σε αγαπώ