Την ημέρα σε είδα που
έψαχνες κοχύλια στην άμμο
και έρωτας έγινα ξανά
με ένα άγγιγμά σου
Την ημέρα νύχτα έκανες
βαθιά μέσα στα σύννεφα μ έκρυψες
μ ενα φιλί πάνω στο βράχο
να σε ξαναβρώ
Τον ήλιο αφάνισες
μέσα στην αγκαλιά σου
κι αυτό το σκοτάδι το αγαπώ
γιατί είναι το δικό σου
Ούτε φεγγάρι χρειάζομαι πια
τα μάτια σου έχω
που φωτίζουν όλα τα βότσαλα
στην αμμουδιά
ένα προς ένα
Το χειμώνα έκανες καλοκαίρι
για πάντα
για ηλιοτρόπια
τώρα την καρδιά μου δίνω
Το φως έκανες το πρωινό
μεσονύχτι
και τα λεπτά μετρώ που θα σε δω
ένα προς ένα
βήματα ξυπόλητα
πάνω στην άμμο
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου