Τραγούδια

 Κάθησα στην ακρη του κόσμου

πάνω σ εκείνα τα βράχια

και έγινες η σκέψη μου

Πήγα στους ακρινούς τους λόφους

της ερήμου 

και το λουλούδι ήσουν που θυμόμουνα

στην όαση

Κοίταξα μες το σκοτεινό πηγάδι

κι έγινες το νερό που κελάρυζε 

κάτω στην πέτρα

Χάιδεψα την άμμο

και σαν κοχύλι σε βρήκα

τέλειο στη μορφή και στο σχήμα

έτοιμο να πάρει εκδίκηση απ το χρόνο

Άνοιξα το στόμα μου να μιλήσω

και μόνο τραγούδια μπορώ να λέω πια

για τα μαλλιά σου 

που χύνονται στα χέρια μου

όταν σ αγκαλιαζω

τα μάτια σου που λογίζουν τον ουρανό

οταν με κοιτάζεις

Μόνο τραγούδια μπορώ να λέω

για έναν έρωτα 

που αγάπη έγινε

τόσο απλά 

σαν τη φλούδα του πορτοκαλιού

που μοσχοβολά πάνω στη σόμπα