Δε μου φτάνει

 Όταν τη μορφή σου βλέπω

στην πόρτα του δωματίου

να στέκει γυμνή

σώμα αγαπημένο

τη φωνή σου 

ν ακούσω λαχταρώ πάντα

τη μουσική του στόματός σου

και των χειλιών σου 

την αθόρυβη ανάσα 

αφουγκράζομαι με προσοχή

ένα μικρό παιδί ν' ακούσω

Σαν τα μαλλιά σου 

στο στρώμα απλώνεις

δε μου φτάνει το χάδι τους μονάχα

θέλω τη λάμψη σου ν' αντικρύζω μαζί

που το σκοτάδι διώχνει μακριά

τα μάτια σου σαν δύο αστέρια 

της νύχτας εκείνης που μας ένωσε

Και όταν τους μηρούς σου

πλέκεις στους δικούς μου

και την ψυχή σου αγκαλιάζω μαζί

του στήθους σου τ' απόσταγμα

απ το λαιμό σου το γυρεύω

δες η καρδιά σου τότε

άνθος κόκκινο στέκει στο μπαλκονάκι

όπου καπνίζουμε τον έρωτα

από τη μέρα εκείνη

Γιατί ολόκληρη σε θέλω

Σε ποθώ

Σ επιθυμώ

Σε αγαπώ

τραγούδι αδιάκοπο

της μέρας

και της νύχτας μου