Φωνή

 Νιώσε την ευτυχία

όπως λιμνάζει ανάμεσα στα δευτερόλεπτα

όλη η νύχτα

ένα βελούδινο φόρεμα

από καιρό φυλαγμένο

τώρα απλώνεται

και μας τυλίγει

στο μπλε βαθύ σκοτάδι 

της θαλπωρής της

κάθε χάδι ένας δρόμος 

που δεν πήραμε

και μας οδήγησε εδώ

μπροστά σε χίλια πέταλα λουλουδιών

στη ζωγραφιά της μορφής σου

αγαπημένη

εμείς εκεί στο κύμα γεννηθήκαμε

να γίνουμε τραγούδι ήτανε

ο ήλιος τα κλειδιά κρατά

της επόμενης ημέρας

σα φωτεινές αχτίδες διαμαντιών

όταν τις ρίξει

θ ακουστεί η φωνή μου

που θα λέει ξανά

σε αγαπώ

στην αγκαλιά μου

θα έχει ξημερώσει

το χαμόγελό σου