Πεφταστέρι (Shooting Star)

τα μαλλιά σου είναι μια θάλασσα

απλώνονται

ανάμεσα σε δύο τεράστιους βράχους

όρθιους στο πέλαγος

η μαύρη τους όψη

μουρμουρίζει λόγια σκοτεινά

τα μάτια σου θυμώνουν

με κάθε άστρο που πέφτει

το γέλιο σου ακούγεται μέσα σε άδειες κάμαρες

τα λόγια σου τα λέει κάπου μακριά

ένα μικρό κορίτσι  λίγο πριν ξημερώσει

κι αρχίσει να παίζει πάλι το αγαπημένο τραγούδι

η φωνή σου

η φωνή σου

η φωνή σου μουρμουρίζει λόγια σκοτεινά

το μαύρο τους τραγούδι

με πνίγει κάθε μέρα

ανάμεσα σε δύο βράχους μια άγρια θάλασσα γίνεται

τα μαλλιά σου ανοίγουν ένα πέρασμα

ο χρόνος σταματά

με κάθε άστρο που πέφτει

με κάθε δάκρυ σου

//////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////

Shooting Star

/////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////

Your hair are a sea

They stretch

between two giant rocks

amidst the ocean

their black view

murmurs dark words

your eyes dim and anger rules them

with each shooting star

your laughter is heard inside empty champers

your words are spoken

by a little girl just before dawn

the loving song starts playing again

your voice

your voice

your voice murmurs dark words

their black song

holds me in its grip each and every day

between two giant rocks 

a rough sea it becomes

your black hair open a passage

time stops

with each shooting star

with every tear of yours