Το ποδήλατο

Βρήκα το ποδήλατό σου

κάτω από την παλιά σκάλα.

Ήταν θαμπό και λίγο σκουριασμένο.

Ανέβηκα

και άρχισαν οι μέρες να τρέχουν

κάτω από τις ρόδες,

μπήκα στο δρομάκι που τραγουδάνε τα πουλιά όλη μέρα

κι άρχισα εκεί ν' ακούω το γέλιο σου

ανάμεσα στις πεταλιές

μια όμορφη μουσική

και άρχισα ν' ακούω τη φωνή σου

που μου' λεγε τα πάντα

εκτός απο το σ' αγαπώ

και άρχισαν οι μέρες να φεύγουν

πίσω απ' τη σέλα μου,

μια προς τα μπρος

μια προς το χθες

τα ονόματα του κόσμου 

έγιναν όλα μικρά,

μπήκα στην αλέα που ευωδιάζουν τα λουλούδια όλη μέρα

βρήκα το ποδήλατό σου

παρατημένο στον τοίχο μιας εκκλησιάς,

την ώρα που ένας άνθρωπος φτωχός

προσπερνούσε σκυφτός το μεγάλο κόκκινο ήλιο

τα μυστήρια του κόσμου

έγιναν όλα απλά, 

μία όμορφη μουσική

Ανέβηκα

μπήκα στο δρόμο γεμάτο φως

όπου αντηχούσε μονάχα τ' όνομά σου

σαν προσευχή

ανάμεσα στις πεταλιές

έκλεισα τα μάτια μου για λίγο

βρήκα το ποδήλατο σου

πεσμένο στην αμμουδιά, δίπλα στη μεγάλη θάλασσα

ήταν το τιμόνι στραμμένο στον ουρανό

λες κι ήξερα από πάντα 

ότι σε αγαπούσα