Ξανά και ξανά

Σε βλέπω πίσω απ' το φεγγάρι

ανάμεσα στις σελίδες των βιβλίων

κρυμμένη σα σκέψη βαθιά χαραγμένη

που τη σβήνει η αυγή

και την αναγεννά μια καλημέρα

ανάμεσα από χιλιάδες όνειρα

εσένα ξεχωρίζω

ξανά και ξανά

σε βλέπω μπροστά από τον ήλιο

κρυμμένη σα γέλιο πνιχτό 

που τη σιωπή δεν την αντέχει άλλο

εσένα ξεχωρίζω

ξανά και ξανά

ανάμεσα σε χίλια και δυο μυριάδες άστρα

που φωτίζουν το σκοτάδι

και φοβούνται 

το κερί της ψυχής μου

που ανάβεις κάθε πρωΐ

εσένα ξεχωρίζω

ξανά και ξανά

σε μια σιωπή τραγουδιστή

κρυμμένη καλά

μες στο μυαλό μου
ανάμεσα σε χίλια και δυο μυριάδες άστρα