Ξύπνημα

 Με ξύπνησε η βροχή

και τ' όμορφο πρόσωπό σου

μέσα από τις χαραγματιές στον τοίχο

αναδύθηκε

ήταν μια μέρα άνοιξης

που απ' τη νύχτα γεννήθηκε

κι απ' το σκοτάδι

που το κορμί σου έψαχνα

εκεί πάνω στο σχέδιο

χάραξα ξανά τα άλικά σου χείλη

που το γλυκό αέρα αναπνέουν

χωρίς να μπορώ φιλί να δώσω

Τα μάτια σου ξαναέπλασα

ολοστρόγγυλα 

δυο φωτεινά φεγγάρια

λατρεμένα

μα τι κι αν κοίταζα εκεί

με ξύπνησε η βροχή

και το ζεστό σου χέρι 

στην πλάτη μου

με ξύπνησε η βραχνή φωνή σου

που μ' έριξε ευθύς

ξανά στον έρωτα